ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
330
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) شبابة بن سوّار فزارىّ آزاد كرده و وابسته قبيله فزاره و كنيهاش ابو عمرو و محدثى مورد اعتماد و پسنديده كردار در حديث بوده است و معتقد به مرجئه بوده است . شعيب بن حرب كنيهاش ابو صالح و از مردم بغداد و از زادگان در خراسان بوده است ، او به مدائن كوچ كرده و ساكن آن جا شد و گوشهء عزلت برگزيد ، محدثى مورد اعتماد و فاضل بوده است . سپس از مدائن به مكه كوچ كرد و در آن شهر ساكن شد و سرانجام در مكه در گذشت . على بن حفص « 1 » فقيهان و محدثانى كه در بغداد سكونت گزيدهاند و به آن شهر آمدهاند و همان جا درگذشتهاند « 2 » اسماعيل بن سالم اسدى هموست كه هشيم و شاگردان و يارانش از او روايت كردهاند و محدثى مورد اعتماد و استوار بوده است ، او از مردم كوفه بوده است و پيش از آنكه بغداد ساخته شود و مردم در آن جا ساكن شوند به آن منطقه كوچ كرده و ساكن شده است ، در آن هنگام هشام بن عبد الملك و ديگر خليفگان اموى پانصد سوار در آن جا مىداشتهاند كه همواره آماده
--> ( 1 ) هيچ توضيحى در متن نيامده است . ( 2 ) خوانندگان گرامى توجه دارند كه تمام اصحاب حضرت ختمى مرتبت پيش از احداث بغداد درگذشته بودند .